| Boerenleven 15: Engelse piepers in Groenekan |
| Columns |
 Engelse piepers, ouderwetse kweeperen en Korona aardbeien. Smaak staat voorop voor Irene Westeneng als het om haar moestuin gaat (en dus ook als het op eten aankomt). En de kippen kijken toe terwijl ze staat te zaaien, wieden en oogsten.Ik heb maar een kleine moestuin. Met een grootte van 135 m² is hij bescheiden van maat, zeker voor bij een boerderij. Ik onderhoud de moestuin helemaal zelf. Gert-Jan heeft zijn handen vol aan die andere paar honderdduizend vierkante meters land die we ook nog hebben. En ook de dames Koe rekenen op aandacht en verzorging van ons. Hoe anders was het vroeger. Moestuinen bij boerderijen waren groot, het gezin en personeel moesten het hele jaar te eten hebben. Met een tegenvallende oogst had je minder te eten. Alleen zaken die je niet zelf kon verbouwen of maken kocht je in een winkel.   Voor mij is de moestuin niet alleen voor het nut. Ik geniet drie seizoenen lang van zaaien, planten, oogsten en eten uit de tuin. Naast groente en fruit kweek ik ook bloemen en kruiden. Als ik in de tuin ben heb ik altijd gezelschap van de kippen en de haan in de ren ernaast. Zij houden me nauwlettend in het oog, want als ik oogst of wied gooi ik altijd wel wat lekkere hapjes in de ren. Ze zijn dol op fruit en een slakje op z'n tijd is ook niet te versmaden. Het meeste onkruid gaat in de kippenren, dat pikken de kippen ook graag op. Omdat de moestuin grenst aan een perceeltje grasland groeit er altijd veel onkruid in de plantbedden. Ik wied me wezenloos. Er staat wel een rozenhaag langs de tuin, maar die houdt het onkruidzaad niet tegen. Als we de pinken weer een paar dagen op dit stukje land weiden, vreten ze naast het gras ook de rozenhaag aan hun kant flink kaal. Alle planten waar ze maar bij kunnen worden kaalgevreten. Omdat pinken jong en speels zijn proberen ze alles uit. Daarom letten we goed op dat er geen giftige planten langs of op het land groeien. Langs de moestuin en het grasland staan ook wat fruitbomen. Het snoeiwerk hebben we goed verdeeld: de pinken snoeien met veel plezier de onderste takken, wij houden de rest bij.  Dit jaar hangen de twee kweeperenboompjes vol met kleine peertjes. Ik verheug me op een flinke kweeperenoogst en alle lekkere dingen die ik er van kan maken. Jonge kweeperen zijn zeer aaibaar, ze zijn bekleed met een laagje lichtbruin fluweel. Het zijn de teddyberen onder de peren.Als het winter wordt gaat de moestuin in winterslaap en maak ik plannen voor het volgende jaar. Ik kijk op de website van Vreeken's Zaden om inspiratie op te doen voor het nieuwe tuinseizoen. Met veel voorpret wik en weeg ik welke zaden ik dit keer zal bestellen uit hun grote assortiment. Bij de keuze van groente en fruit gaat het mij om de smaak, een kleine oogst vind ik niet zo erg. Een plantbed met Korona aardbeien doet me watertanden. Als ik op handen en knieën, onder het vogelnet aardbeien pluk, belanden lang niet alle aardbeien keurig in het vergiet. De smaak van een zongerijpte aardbei, zo van de plant in je mond, mmm! Ook met aardappelrassen experimenteer ik graag. Ik kreeg van mijn broer voor mijn verjaardag een reisje met de boot naar Engeland. In maart zijn we gegaan. Nachtje varen, dagje Engeland en weer een nachtje varen naar Nederland. We hebben samen veel plezier gehad. Mijn broer moest erg lachen om wat ik kocht in Engeland: kilo's pootaardappelen van typisch Engelse rassen! Volgende week ga ik mijn eerste Engelse aardappeltjes rooien en dan kunnen we proeven hoe Engelse aardappelen van Nederlandse bodem smaken.  En soms, heel onverwacht, oogst ik ook nog wat anders in mijn moestuin (zie de foto links): humor, zomaar in een bed worteltjes! |
| Laatst aangepast op maandag 11 juli 2011 17:52 |
